Als Vriend van het Cambreur laat Jan-Pieter leerlingen techniek beleven
Bedrijven, leraren en de gemeente die samen de techniek op het Cambreur College in Dongen op de kaart zetten. Dat zijn de Vrienden van het Cambreur. Jan-Pieter Schellekens, eigenaar van Schellekens Totaalprojecten, is een van hen. Hij zet zijn deuren open voor leerlingen, begeleidt stagiairs en wil vooral één ding laten zien: techniek is leuk.
Een netwerk rond de school
Vrienden van het Cambreur is een initiatief van de school zelf. Het Cambreur nodigde ondernemers, leraren, beleidsmakers en mensen van de gemeente uit om onderwijs en praktijk met elkaar te verbinden. De groep is nog jong en kwam pas drie keer bij elkaar. Jan-Pieter is er vanaf de start bij. Tijdens de bijeenkomsten denken ze samen na en delen ze kennis. Leraren krijgen een kijkje in de praktijk, bedrijven zien hoe het onderwijs van nu eruitziet. En zo ontstaan ook de stages.
Jan-Pieter wil vooral het beeld van techniek verbreden. “In de volksmond is grondwerk vies. Je hebt zand, je moet op je knieën, je moet vroeg beginnen. Dat is ook een onderdeel. Maar het is veel leuker dan dat.”
Dat levert mooie dingen op. Zijn huidige stagiair doet de opleiding groen, grond en infra in Boxtel en werkt twee dagen per week mee. Bij de praktijkexamens is Jan-Pieter zelf de examinator. En één oud-stagiair werkt er inmiddels al vijftien jaar. “Ik vind het de moeite waard,” aldus Jan-Pieter.
Een snuffelstage met een verrassing
Hoe zo’n netwerk werkt, bleek toen een lerares van het Cambreur op het laatste moment een snuffelstage zocht voor twee havoleerlingen. Via de Vrienden wist ze Jan-Pieter te vinden. De jongens groeven twee dagen sleuven en mochten de loader verzetten. De een wilde ICT’er worden, de ander geschiedenisleraar. Aan het eind van de tweede dag zei die laatste: “Als ik geen geschiedenisleraar word, dan word ik kraanmachinist.”
“Daar doe je het voor,” zegt Jan-Pieter. Of die jongen straks echt op de kraan zit, zal de tijd leren. Maar hij heeft ontdekt dat het leuk is, en dat werkt door. “Als hij straks een klasgenoot heeft die enthousiast is over een kraan, dan zegt hij: dat is leuk man, dat heb ik een keer gedaan.”
Vakwerk tot op de centimeter
Hoeveel vakmanschap er in grondwerk zit, laat zijn eigen bedrijf zien. Zijn vader begon Schellekens Totaalprojecten in 1979, Jan-Pieter nam het in 2009 over en runt het nu samen met zijn broer. Het bedrijf richt zich op tuinbouw en paardenbakken. Voor aardbeientelers bouwen ze teeltsystemen tot in München. De palen daarvoor moeten precies op hoogte de grond in, en daar bedacht het bedrijf iets op: een eigen machine die er zo’n honderd per uur plaatst. “Wij hebben die machine zelf ontwikkeld. Dat is eigenlijk mijn passie.”
“Er zijn geen niveaus, er zijn andere richtingen. Een kraanmachinist heeft heel veel technisch inzicht en gevoel voor zijn machine, waar een openhartchirurg gevoel heeft voor het menselijk lijf.”
Passie delen in het kernteam
Die passie brengt hij ook naar de Dag van de Techniek Dongen, waar hij in het kernteam zit. Op zaterdag 3 oktober stond Schellekens op het HeuvelPark, samen met ruim dertig andere bedrijven. Bezoekers stapten in een tractor met grondbak, haalden een tennisbal op en kiepten die voorzichtig in een emmer. Klinkt simpel, maar probeer het maar eens. Misschien zijn er nog wel veel meer geschiedenisleraren in de dop die toch liever kraanmachinist worden.
En wist je dat er elk jaar weer mooie dingen uit zo’n dag voortkomen? Een eerste kennismaking die uitgroeit tot een snuffelstage, of een kind dat ontdekt wat het echt leuk vindt. Benieuwd naar de volgende editie? Houd www.dagvandetechniekdongen.nl in de gaten.
